خانه / تاز ه ها / چهارشنبه سوری یادباد

چهارشنبه سوری یادباد

معصومه اپروز

یادش به خیر ان روزها ترقه نبود فقط شور بود و امید بود و جرقه بود ،جرقه بهار، جرقه عشق جرقه  تراوت و رویش ،زندگی ، چهارشنبه سوری آخرین چهارشنبه سال به یاد ماندنی ترین خاطرات کودکی ام، ان روزها که هفت کوهه از کاه برای برافروختن آتش داشتیم هفت نوع غذا که از سبزیجات آماده میشد مثل سبزی قورمه، سبزی کو کو، ترشه تره، سیراویج، باقالی خورشت ، انار بیج (سبزیه قاتق)، سبزی خوردن و هرخوردنی  که گیاهی  وسبز بود . مادر آماده می کرد و می خوردیم به رسوم و آدابمان.

 مادر مقداری از هر کدام را در کاسه های کوچکی می ریخت و برای چهارشنبه خاتون کنار رف می گذاشت تا او نیز از دست پخت کدبانوی خانه بی بهره نباشد دلخوشی مان این بود که خاتون به خانه ماه هم سری میزند و به این خاطر خانه و حیاط و حوالی را حتما تا غروب سه شنبه باید رفت و روب می کردیم  تا استقبال گرم و شایسته ای از گیلی گیلی چهار شنبه خاتون می شد انگار خاتون معلم بهداشت مدرسه بود و نمره قبولی مارا ایشان رد می کرد همه بچه های محل و همسایه رقابت شدیدی داشتیم  چرا که خاتون به هر خانه ای که تمیز تر است سر میزند و مادرها می گفتند خاتون به هر خانه ای که عذای لذیذتری درست کرده میرود و مادر بزرگها می گفتند خاتون به همه یه خانه ها سر میزند و برای همه دعای خیر می کند،پدرها و پدر بزرگها می گفتند خاتون نکبتی ها را از مملکت می برد و دولت و خوشبختی برای سرزمین مان می آورد وما با شوق آتش ها را روشن میکردیم و جشن می گرفتیم و شاد بودیم که چهارشنبه خاتون در راه است

با خوشحالی بی مثال هفت کوهه آتش را روشن می  کردیم و از روی آتش ها می پریدیم و می پریدیم و می خواندیم با زبان مادری خودمان با زبان سرزمین پدریمان برای چهارشنبه خاتون تالشی می سرودیم :

کاواَ میشن پئرومَ

باهار سرا درومَ

کیلی کیلی چارشنبَ

سردگی پا قلم بَ

هف بلا به دور آکَ

دشبنی به کور آکَ

گیلونی برکت بدَ

گیریَ نی نعمت بدَ

اسفند و سواَ دونَ

پیغومبری نشونَ

بژن ب چشم و چونَ

پور آبو آو و دونَ

پرگا بزنده هنی

زرگا بزنده هنی

 

کیلی کیلی چارشنبَ

شیطونی سایه لم بَ

دروفیَ سئم و سرا

بفرما به کَ درا

هف سینی سین جور آبَ

سبزینَ سور پور آبَ

نگبت بشو دولت با

حسرت بشو نعمت با

گول ویبو تالشی را

زردی بشو سری با

ذیلت بشو عیزت با

مینت بشو رحمت با

کیلی کیلی چارشنبَ

بر و سرا به غم بَ

ام هیرَ و اَ هیرَ

شیطونی تم ژندیرَ

باهاری نرمَ وایَ

 عیدی توپی صدایَ

سدرییَ برزی پلا

محشرَ سبزی پلا

دس گینَ نییَ خاتون

رفاتی پریَ خاتون

کولواَ ماسی ده موا

مورش چکَ نی حلا

هف کواَ آتش بژن

 نگبتییون وَش بژن

آتشی به پروشن

چراغی اشتِ روشن

 

کیلی کیلی چارشنبَ

خاتون ! تالشی غم بَ

راس آکَ اشتِ دسی

خدا دراسن سسی

گیریَ گیلون واش ببو

تییَ خشی کاش ببو

تئل و شیرن جم آبون

نگبتیین کم آبون

ویرر مَبرشو خاتون

 دنِش برشو زمستون

اوشان بری بَر بژن

چمه کَ اون سر بژن

نشون به ام نشونَ

گرمه ام آشیونَ

بَری کو دَدیِس بِری

دیزَ رَفاتی پِری

ایتیَ ویرا چَمَ کَ

بر و بوکی شیرن آکَ

گززَ کونَ نَ کیلان

بری کو برکَ بیرون

عززبه زواَن پئخس

ایسپییَ بختی پئرس

ویرر مَبرشو خاتون

اوسال روک خردنون

کیلی کیلی چارشنبَ

کیلی کیلی چارشنبَ

میشن پرا باهار با

چَمَ قشنگَ یار با

خاتون! پئرا تلاری

نشون بدَ باهاری

آتشی بِه پِئروشِن

آدَ خیر و خشی من

 

 

Print Friendly, PDF & Email

درباره‌ی مدیر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی را وارد کنید *