خانه > تاز ه ها > فاجعه سقوط دژلنکران

فاجعه سقوط دژلنکران

سالروز سقوط دژ لنکران و کشتارمردم

 سقوط قلعه لنکران۲۴ دی ماه ۱۱۹۱ خورشیدی روزی ست که دژ لنکران به دست قوای روس به تصرف در آمد و مدافعان دژ و انبوهی از مردم لنکران که در آن پناه گرفته بودند، قتل عام شدند و فاجعه ای بزرگ در جریان اشغال و جداکردن نیمه شمالی تالش از خاک ایران، رقم خورد. یک شاهد ناظر بر آن واقعه هولناک، می گوید :

چنان دعوا فی مابین تالش و روس واقع شد که دیدیم از طرف مشرق دسته‏ ی گیلک خودشان را از قلعه به زیر می‏اندازند و ساردمایور خودش در پیش سالدات‌ها می‏بود و در چهار جا زخم گلوله خورده بود. باز هم به همان منوال خود را به داخل قلعه انداخته باله بان شکست ه‏ای را از بغل خود در آورده و خودش می‏زد، سالدات‌ها شنیدند. باله بان رویه در میان قلعه می‏زنند هیچ وقت از گلوله و شمشیر باک نکردند و همگی خودشان را به میان قلعه انداختند و قلعه را گرفته آتش زدند و قلع گیان همگی رو به هزیمت گذاشته فرار می‏کردند و در میان رودخانه‏ی لنکران چنان آدم فرار می‏کرده به مثل گله‏ی گوسفند خانه خراب. ساردمایور حکم کرد دو اراده توپ ساچمه انداختند آدم چنان مقتولشد مثل گوسفند. دیگر آب جاری نشد از کثرت نعش مسلمانان .  به قرار یک ماه آب رودخانه پندام کرد و مردم از سر نعش‌ها به این طرف و آن طرف عبور کردند بعد میرمصطفی خان حکم فرمود که نعش‌ها را دفن کنند. به این طریق که در هر جا یک چاه کندند. و به هر چاه صد نفر انداختند به این طریق شهر لنکران و حوالی قلعه پاک شد

منبع : اخبارنامه، نوشته میرزا احمد لنکرانی، تصحیح علی عبدلی .

سردار روسی در شب عاشورای سال ۱۲۲۸ هجری به دژ لنکران هجوم بردند. آن‌ها به وسیله نردبان از دیوارها بالا رفته و وارد دژ شدند. فرمانده دژ تصادفاً” در بدو امر کشته شد واین اتفاق باعث سستی روحیه دیگران گردید. آن‌ها جنگ تن به تن را آغاز کردند و تا غروب روز بعد ادامه دادند. روس‌ها با شقاوت دست به کشتار زدند و حتی به کودکان شیر خواره و زنان سالمند نیز رحم نکردند و خردو کلان را از دم تیغ گذراندند.کشتار روس‌ها به حدی بود که از سراشیبی درب دژ، جوی خون جاری گردید . پس آنگاه دژ را به آتش کشیدند. جمعیت زیادی از باشندگان در دژ که هنوز زنده مانده بودند، برای نجات جان خود پا به گریز نهادند .در آن حال روس‌ها با ریختن مشته‌های ساچمه در توپ آن هارا هدف قرار داده ومانند برگ خزان در رودخانه مجاور دژ ریختند.شمار کشته شدگان به اندازه‌ای زیاد بود که در رودخانه سدی ایجاد شد و اهالی شهر تا چند روز از روی اجساد به این سو و آن سوی رود می‌رفتند.

منبع : تاریخ جنگ های ایران و روس، صادق وقایع نگار، تصحیح امیر هوشنگ آذر.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

درباره ی مدیر

یک دیدگاه

  1. همه ازبی لیاقتی قوم قاجاربود.بزرگترین ضربه را تالشان از قاجارخوردند.بخاطرحمایتشان ازصفویه.تالش ازصفویه حمایت کرد وضربه دید ،حالا سنگ حکومت صفوی را دیگران بر سینه میزنند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی را وارد کنید *