خانه > زبان و ادبیات تالش > شعر امروز تالش

شعر امروز تالش

علی عبدلیتالشی دیدار

( تالشدولایی )

سروده : علی عبدلی

غُربتی من دَگشتَ ، تالشی دیدارم بَپی

qorbati mən dagašta tâləši didârəm bapi

سواَتون و زیندونَ ، دَشته خِوارم بَپی

soatun-o zinduna,dašte-xəvǎrəm bapi

گردستیم دنیا نشتیم ،هرجیگا کا، ویندمَ

gardəstim dənyǎ nəštim har jigǎ-kǎ vindəma

گیلونی پایزو گیریَ ، تیجَرَ بهارم بَپی

giluni pǎiz-o girya tijara bəhǎrəm bapi

ویواریستَ سریکام دنیا قشنگَ ماهنئن

vivǎrista sarikǎm dənyǎ qašanga mǎhnen

مٚن هَنی تالشَ هوا ، هیارهیارم بَپی

mən hani tǎlša-havǎ,hayǎr hayǎrəm bapi

اشتن کَ بروسْرا ، رباری آوی صتا

əštan ka bar-o sərǎ rəbǎri sarda səta

سوکون خنده گاگِلَن ، صبَ وَنارم بَپی

sukun xande gǎ-gəlan səba vanǎrəm bapi

شونَ بورَهوا نَ، رَمَ چَرَ بَرکرده

šuna bura-havǎna rama čara barkarde

ژئنئن لَیله خنده نَ ، بجارَکارم بَپی

ženen laile xandena bəjǎra-kǎrəm bapi

خردَنئن نَ شه ویشَ ارواَ بنَن ویپاته

xərdanen-na še visa aroa-bənan vipâte

مزا – مزانَ  وَرده ، بندینَ بارم بَپی

məzǎ məzana varde bandina-bǎrəm bapi

بهشتی باغی میوَ، مَوا ک هَمَ افچین

bəhešti bǎqi miva mavǎ kə hamma afčin

تالشی ویشَ ئره ، خچ و انارم بَپی

tǎləši viša ere, xəč-o anǎrəm bapi

پئشتم آکردَ اَگم، نَنَ زوُن چَن روزی

peštəm ǎkarda agam nana zəvon čan ruzi

هَنی چَ خاسَ زوُن ، چَ کردِکارم بَپی

hani ča xǎsa zəvon ča kərdə-kǎrəm bapi

تالش ! ایرونی بَلَ، زندَ ایمَ  دا ک از

tǎləš iruni bala,zəndayima dǎkə az

زَمنی نَ خَشیتی، اشتِ شیوارم بَپی .

zamanina xašyati əštə šivǎrəm bapi

 ترجمه :

غریبی مرا گزیده است . دیدار تالش را می خواهم / دیدن « سواَتون» و « زندانه » و همواری « دشته » را می خواهم

جهان را گشتم . در هرکجا که نشستم دیدم / پاییز جلگه و نوبهار ییلاق تالش را می خواهم / ترانه های زیبای جهان فرو ریخته اند بر سرم / باز هوای تالشی و ترانه هیار هیار را می خواهم / ایوان و سرای خانه خود و صدای سرد رود کبود
خواندن خروس ها و نالش گاوهارا می خواهم / رمه را به چرا بردن با نغمه « ریه هوا » ی چوپان / شالیکاری زنان با ترانه های « آمانَ لیله » را می خواهم / با بچه ها رفتن به جنگل، شاخه های درخت آلوچه رایختن  / بازی کنان کوله باری برگ سبز آوردن را می خواهم / از میوه های بهشتی نگو که بدمزه اند همه / من توت وحشی و امبرود و انار بیشه تالش را می خواهم / اگر چند روزی به زبان مادری خود پشت کردم / باز هوس زبان دوست داشتنی مادر و کردار اورامی خواهم /   تالش ، فررزند ایران ، تا که زنده ام من / عشق ورزی به میهن ، مثل تورا می خواهم .

Print Friendly

درباره ی مدیر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی را وارد کنید *