خانه > نقد و بررسی > جای تالش چرا خالی ست؟

جای تالش چرا خالی ست؟

به بهانه جای خالی تالش در جشنواره شب‌های فرهنگی برج میلاد

 تالش جای خالی

جشنواره شب‌های تابستانی که مدتی است در برج میلاد آغاز شده است . این جشنواره تا پایان شهریور میزبان علاقمندان به فرهنگ و آداب و رسوم شهرهای کشور خواهد بود. به گفته مدیر عامل برج میلاد : ایران مهد فرهنگ وتمدن جهانی باسابقه فرهنگی وتاریخی هزاران ساله است و همواره نام آورفرهنگ و آیین‌ها و آداب ورسوم بوده است به همین سبب برگزاری چنین برنامه هایی می تواند مردم را هر چه بیشتر با این فرهنگ و آیین ها مانوس کند.

بهره‌گیری از ظرفیت‌های فرهنگی یکی از راه‌های مؤثر برای ایجاد نشاط اجتماعی است و بدون شک تقویت هویت فرهنگی با مشارکت مردم می‌تواند زمینه تقویت ارتباطات اجتماعی و تعلق اجتماعی را نیز فراهم کند و انتقال بین نسلی را به بهترین شکل ممکن عملی کند .

 اکنون که  چند روز از آن جشنواره و نمایش توانمندی های هنری و فرهنگی اقوام و استان ها در برج میلاد سپری می شود، در فضاهای مجازی صدای برخی از فعالان فرهنگی به گوش می رسد که می پرسند : در این جشنواره بزرگ ملی جای تالش چرا خالی ست ؟ . برخی گناه این خسران و قصور را متوجه مسئولین محلی و استانی کرده اند و تیغ نقد بر روی آنان گرفته اند . اما آیا به راستی در این باره فقط مسئولین مقصراند؟ .

آنجا که عرصه نمایش توانمندی های هنری و فرهنگی ست و آنجا که قرار است نشاط جامعه را اهالی هنرو قلم تامین کنند، از مسئولین جز فراهم ساختن بستر مناسب و پشتیبانی چه انتظاری می توان داشت ؟ . بنابراین مسئولیت اصلی برعهده خود اهل هنرو فعالان فرهنگی ست . با این که از قصور مسئولین محدویت دوچندان می شود و این محدویت کم و بیش در همیشه تاریخ کشور ما بوده، ولی  باز هنرو فرهنگ ایرانی همیشه عالمگیر بوده است.

به نظر می رسد در مورد غریب ماندن تالش در شهر پراز همدلی ها و خالی ماندن جای و جایگاه این قوم در عرصه های ابراز وجود، پیش از آن که دنبال مقصر بگردیم ، باید ببینیم اشکال کار در کجاست . باید ببینیم انهایی که در طول چند دهه گذشته بار سنگین مسئولیت در این زمینه هارا بر دوش داشتند وآن را سرفرازانه به منزل رساندند ، چرا غایب اند.

آنانی که تا دیروز چراغ خانه فعالیت های هنری و فرهنگی تالش را فروزان نگهداشته بودند و نه تنها نگذاشتند در هیچ همایش و جشنواره و انجمنی جای این قوم خالی بماند، بلکه در بسیاری از عرصه های فرهنگی کشور در حد یک استان ظاهر شدند و در عرصه رقابت های استانی گاه گوی سبقت از هماوردان ربودند، چرا امروز دست به کاری نزدند. بر موسسه های فرهنگی پرتلاشی مانند تالش شناسی و خانه تالش، چه رفته است که دیری ست نقشی ایفا نمی کنند؟!.

آری باید ببینیم مردان میدان عمل سالهای سپری شده، اگر به سبب این که از سوی دلاوران تازه از راه رسیده ، بی سواد و نالایق و بدسگال خوانده شده اند و پاداشی تلخ  برای سالها رنج و تلاش شان به آن ها داده می شود، امروزه غایب هستند و میدان را به تدبیری برای دیگران خالی گذاشته اند، آن دلاوران شایسته و دانشمندان  تازه نفس کجاهستند ؟. کار آن شوراهای عالی ! و خرد جمعی شان به کجا رسیده است؟! . آن ها چرا اجازه می دهند که جای تالش در مجامع فرهنگی و هنری خالی بماند؟ .

آن لشکرهایی که در فضای مجازی علیه این یا آن فرد آراسته می شود و آن جبهه گیری و صف آرایی هایی که علیه برخی بزرگان هنرو فرهنگ تالش صورت می گیرد، آیا برای پرکردن جای خالی تالش در این گونه جشنواره ها، صورت گرفت اما بر اثر قصور مسئولین بی حاصل ماند؟ . نکند برخی بر این پنداراند که  پیشرفت در آرمان های فرهنگی تالش و ایجاد تحول در این عرصه ها ، باید با پرخاشگری ، تاختن به ارزش ها ، ویران کردن تکیه گاه ها و نمک خوردن و نمکدان شکستن ها ، در گروه های تلگرامی تحقق پیدا کند؟! .

پایان سخن این که در اوضاع و احوال موجود، فقط باید مراقب باشیم که تالش از این بیشتربه کنج غربت رانده نشود و جایش بیش از این در گستره رویدادهای هنری و فرهنگی خالی نماند.

 

Print Friendly, PDF & Email

درباره ی مدیر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی را وارد کنید *