خانه > تاریخ و باستان شناسی > آثار جنگ های خونبار در تالش باستان

آثار جنگ های خونبار در تالش باستان

تولمیراث خبر: دو نیم شدن اندام، برش‌های عمیق روی چانه؛ فک و پیشانی و قطع عضو اجساد کشف شده در گورستان‌های تالش حکایت از جنگ‌های خونباری دارد که در آن طیف‌های مختلف سنی از نوجوانی تا میان‌سالی شرکت می‌کردند و در برابر ضرباتی مهلک و بسیار شدید کشته می‌شدند.  

تالش منطقه‌ای وسیع و کوهستانی است که شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد زندگی در آن از ۳۵۰۰ سال پیش تا امروز به شکل مداوم وجود داشته است. کشف گورستانی بزرگ به وسعت ۴۰۰ هکتار از دوره عصر آهن تا دوران اسلامی دلیل این مدعا است.  گشودن گورهای تاریخی عصر آهن دو و سه در این گورستان‌ها رازهایی از نبردهای خونین را فاش کرد که در آن کوچک و بزرگ شرکت داشته و کشته شده‌اند.  

«فرزاد فروزان‌فر»، انسان‌شناس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور در این باره به «میراث خبر» گفت: «قطع عضو، آثار به جا مانده از برش شمشیرهای مفرغی و آثار به جای مانده از شدت این ضربات به همراه ابزارهای جنگی در گورهای گشوده شده نشان می‌دهد که جنگ‌های این منطقه در عین تداوم و هم‌زمانی بسیار خونبار بوده است و کوچک و بزرگ در آنها شرکت کرده و کشته می‌شده‌اند.»  وی در ادامه گفت: «در یکی از گورهای باز شده بقایای اسکلت نوجوانی کشف شد که زیر ۲۰ سال سن داشت. آثار برش شمشیر روی پیشانی وی نشان می‌داد که بر اثر ضربه مرگ‌آور یک شمشیر مفرغی جان باخته است. نکته جالب آن که شدت ضربه آنقدر شدید بوده که نوک شکسته شمشیر بر پیشانی وی باقی مانده و به همین شکل نیز تدفین شده بود.»  

فروزانفر با اشاره به نمونه‌های دیگر گفت: «در گورهای دیگر نیز اجسادی پیدا شد که در سنین مختلف با ضربات مهلک شمشیر کشته شده‌اند. بر اثر این ضربات برش‌های عمیقی روی چانه یا فک‌ها به وجود آمده است که نشان از مرگ دردناکی می‌دهد. همچنین برخی از این ضربات باعث قطع عضو یا حتی دو نیم شدن تنه نیز شده است.»
به گفته وی سن افرادی که به نوعی در جنگ‌ها کشته شده‌اند؛ نشان می‌دهد که کوچک و بزرگ در این جنگ‌ها شرکت می‌کردند و برای دشمنان آنها فرقی نمی‌کرده است که روبرویشان چه کسی قرار گرفته زیرا قدرت ضربات شمشیر در نوجوان‌ها و پیرترها یکسان یا نسبتا برابر بوده است.  

شواهد چنین جنگ‌های خونبار کمتر در گورستان‌ها یا مناطق دیگر پیدا شده است نمونه چنین وضعیتی در سال ۱۹۳۱ توسط دکتر اشمیت در تپه حصار دامغان کشف شد که وی در آن حفاری با مقدار زیادی اجساد قطعه‌قطعه شده مواجه شد.  

در گورستان‌های تالش فارغ از شرکت مردها و نوجوان‌ها زنان نیز شرکت می‌کردند که بر همین اساس نمونه‌ای در تالش پیدا شد که زنی با ابراز جنگی تدفین شده بود. هم زمانی اجساد کشته شده نشان می‌دهد که تالش در دوره‌ای از سکونت مردم عصر آهن ناامن بوده است؛ اما در مطالعات باستان‌شناسی انجام گرفته هنوز ماهیت دشمنان این افراد مشخص نشده است. از سوی دیگر به علت رطوبت منطقه مقدار زیادی از اسکلت‌های به دست آمده متلاشی شده بود که امکان مطالعه روی آنها را دشوار کرده است.  گورستان‌های تاریخی تالش تا پیش از آغاز کاوش‌های مداوم بارها مورد دستبرد قرار گرفته است و بر اثر این دستبردها اشیا بسیاری از گورها خارج شده اند.
در حال حاضر این محوطه بزرگ به طور کامل تعیین حریم شده تا کاوش ها تحت یک برنامه مدون  در آنجا ادامه یابد.

این محقق انسان شناس افزود : براساس شواهد باستان شناسی و انسان شناسی آثار زندگی در کوهستان های تالش از اواسط هزاره دوم پیش از میلاد آغاز شده و مراحل مختلفی را پشت سر گذاشته است. بقایای انسانی در گورستان های این منطقه نشان می دهد که مردم بومی تالش با یک ویژگی خاص فیزیولوژیک، زندگی را در این منطقه آغاز کردند و به مرور با مهاجرت اقوام دیگر و همچنین تاثیرپذیری از فرهنگ های همجوار _ یعنی فرهنگ اورارتویی و پارتی، تحولات فرهنگی و فیزیولوژیک زیادی را پشت سر نهاده اند. ما با توجه به شواهد فیزیکی آنها به این نتیجه رسیده ایم که بومیان اصلی تالش، قومی کهن هستند که بنیان آنها از ابتدای عصر آهن گذاشته شده است. آنها با ویژگی های سرگردی یا Brachy Cephale بومیان اصلی منطقه محسوب می شوند. و پس از آن است که مهاجرین یکی پس از دیگری به دلایل گوناگون وارد منطقه شده و تاثیرات خود را چه از نظر فرهنگی و چه از نظر زیستی و تبادلات ژنی بر جای گذاشته اند. شواهد نشان می دهد که در دوره های پس از آن _ یعنی از اواسط عصر آهن به بعد، اختلاط قومی و نژادی در کل منطقه تالش گسترش می یابد و در اواخر هزاره اول پیش از میلاد، نیروهای مهاجر یا مهاجم فرهنگ خود را بر آنها تحمیل می کنند و یا به عبارتی دیگر می توان گفت؛ پیش از تحمیل فرهنگی، تحولات فرهنگی _ زیستی در منطقه صورت می گیرد. با تمام این اوصاف، ژن بومی مردم تالش باستان یعنی ویژگی های Brachy Cephale در منطقه حاکمیت خود را حفظ می کنند و تا نسل های امروز، این خصوصیات فیزیکی در آنها منتقل شده است. آنچه که تحت عنوان ویژگی های قوم تالش بیان می شود با توجه به عوامل گوناگون از جمله ویژگی های اقلیمی و آب و هوایی کوهستانی منطقه است که انسان شناسان در این مورد اتفاق نظر دارند.

Print Friendly, PDF & Email

درباره ی مدیر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی را وارد کنید *